استاندارد IS و ATEX دو مجموعه استاندارد مهم در زمینه ایمنی تجهیزات و محیط‌های پرخطر هستند. این استانداردها به‌طور خاص به جلوگیری از انفجار در محیط‌های حاوی گازها، گرد و غبار و مواد قابل اشتعال می‌پردازند. در ادامه، به تعریف، تفاوت‌ها و نکات کلیدی هرکدام می‌پردازیم:

1) استاندارد IS

IS مخفف Intrinsic Safety به معنای "ایمنی ذاتی" است.

این استاندارد بر محدود کردن انرژی موجود در مدارهای الکتریکی تأکید دارد تا حتی در صورت بروز خطا (مانند اتصال کوتاه یا جرقه) انرژی کافی برای ایجاد انفجار وجود نداشته باشد.

کاربرد:

  • طراحی مدارهای الکترونیکی در تجهیزات مورد استفاده در محیط‌های خطرناک.
  • مورد استفاده در صنایع نفت و گاز، پتروشیمی، معادن و محیط‌هایی با گازها یا مواد قابل اشتعال.

نکات مهم:

  1. محدود کردن ولتاژ و جریان مدارها.
  2. استفاده از محافظ‌هایی مانند دیودهای زِنِر و مقاومت‌های محدودکننده جریان.
  3. الزامات سخت‌گیرانه در طراحی مدارها.

2) استاندارد ATEX

 ATEX مخفف Atmospheres Explosible است که از دستورالعمل‌های اتحادیه اروپا برای تجهیزات و محیط‌های قابل انفجار استخراج شده است و شامل دو دستورالعمل اصلی می باشد:

  1. Directive 2014/34/EU: برای تولیدکنندگان تجهیزات.
  2. Directive 99/92/EC: برای کارفرمایان و استفاده‌کنندگان تجهیزات در محیط‌های خطرناک.

کاربرد:

  • دسته‌بندی محیط‌ها به مناطق خطرناک (Zone 0, Zone 1, Zone 2) و غیره.
  • الزامات سخت‌افزاری و طراحی تجهیزات الکتریکی و مکانیکی.


نام استاندارد
ATEX
IS
هدف
محدود کردن انرژی مدارها
ایمنی تجهیزات و محیط های انفجاری
دامنه
تجهیزات الکتریکی (مدارهای داخلی)
تجهیزات مکانیکی و الکتریکی در محیط های خطرناک
محدوده جغرافیایی
جهانی (استاندارد بین المللی)
کشورهای عضو اتحادیه اروپا
استانداردهای مرتبط
IEC 60079-11
EN 60079, EN 13463 و سایر دستورالعمل های اروپایی